ใครซักคน?

posted on 24 Jun 2010 00:50 by boxgirl

วันนี้เป็นวันที่ฉันรู้สึกแย่ พักนี้รู้สึกจะมีแต่เรื่องน่าหงุดหงิดเกิดขึ้นบ่อยเหลือเกิน

นี่หรือเปล่า ที่เค้าเรียกว่า ซวย... ก็ขอให้มันหมดไปกับคืนนี้ด้วยเถอะ

ที่น่าเศร้าไปกว่านั้น คำพูดที่ทำให้ฉันเสียน้ำตาอีกจนได้

คำพูดที่ดูถูก แต่เค้าบอกว่าเป็นห่วง ??? แต่ทำไมฉันไม่รู้สึกถึงความรู้สึกว่าหวงละ

ผิดมั๊ยที่ฉันได้ยินแล้วน้ำตาไหลทันที

บางทีฉันควรจะคิดได้แล้วละว่า เราเข้ากันไม่ได้จริงๆ คำพูดที่เค้าบอกว่าหวังดี แต่มันก็ทำให้ฉันมีน้ำตาทุกครั้งไป

ความห่างไกล มันทำให้เราห่างกัน มันคงไม่ใช่อุปสรรคของการคบกัน
แต่คำพูดของเราต่างหากละที่สำคัญกว่าระยะทาง 

ทำไมนะ ทั้งที่มีเค้า แต่ฉันยังรู้สึกเหงาใจ

ยิ่งฟังเพลงนี้ด้วยแล้ว มันทำให้น้ำตาฉันไหลพรั่งพรูออกมา

 ไม่มีใครเข้าใจ กับคำว่าเหงาใจ

ได้แท้จริง อย่างตัวฉัน
เฝ้ามองนาฬิกา ผ่านไปทีละวัน
ผ่านพ้นไป อย่างเชื่องช้า

เบื่อความเหงา เบื่อความจริง ที่เจอ
เบื่อความรู้สึก ที่ว่างเปล่า ที่เป็นอยู่ทุกวัน

และฉันต้องการ แค่ใครสักคน
อยู่ตรงนี้ ยืนเคียงข้างฉัน ทุกวันเวลา
สุขและทุกข์ ไปกับฉัน
วันที่เจอ เรื่องเลวร้ายมา
จะมีใคร บ้างไหม?

 

ฉันต้องผิดหวังซ้ำสอง เมื่อโทรไปหาเพื่อนสนิท เค้ากลับไม่รับโทรศัพท์ ฉันก็พอจะรู้ได้ทันทีว่าเพราะอะไร

เพราะเค้าดีกันกับแฟนแล้ว ....  ทุกครั้งที่เค้าทะเลาะกับแฟน ฉันจะว่างให้เค้าเสมอ 24 ชม. ทุกครั้งที่เธอต้องการเลยก็ว่างั้นได้ แต่ในยามที่ฉันต้องการเธอ ฉันไม่เคยจะติดต่อเธอได้เลย ....

ฉันไม่ได้คาดหวังในตัวเธอมากไปใช่ไหมเพื่อนรัก แค่วันนี้เองที่ฉันต้องการใครซักคน

ฉันเลือกเธอ .... แต่เธอไม่ได้เลือกฉัน

ก็เท่านั้นเอง

 

ก็คงเป็นอย่างเพลงบอก  ไม่มีใครซักคน จริงๆๆ 

ความสุขที่เหลืออยู่

posted on 01 Jun 2010 00:19 by boxgirl

จากวันนั้นที่ได้สูญเสียคุณยายอันเป็นที่รัก ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าชีวิตที่เหลืออยู่จะเป็นยังไง

ท่านคือคนเดียวในโลกนี้ที่เข้าใจฉันทุกอย่างโดยไม่ต้องพูด หรือบอกกล่าวอะไร

ท่านเห็นหน้าฉันท่านก็สามารถทัก หรือคาดเดาเรื่องราวต่างๆ ได้เกือบหมด

ตอนนี้ ฉันเหลือใครบ้าง ... ฉันยังเหลือคุณพ่อ คุณแม่ ญาติสนิทมิตรสหายมากมายเหลือเกิน

แต่มันก็คงดีถ้ามีใครซักคน สามารถเข้าใจจิตใจ ความรู้สึกของฉันบ้าง

ฉันลองเปิดใจ...  แต่ก็ไม่มีใครอยู่ดี

ความสุขของฉันมีเพียงแค่ไปวันๆ ให้พอยิ้มได้ โดยไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้ความทุกข์จะมาเยือนอีกเมื่อไหร่

ถ้าฉันหายไป... มันคงจะดี...

เคยรู้สึกแบบนี้มั๊ย

posted on 01 Jun 2010 00:11 by boxgirl

ทุกวันผ่านไปอย่างไรจุดหมาย

พอมีจุดหมายก็มีอุปสรรคผุดขึ้นมาไม่เว้นแต่ละวัน

วันนี้ดีใจ ถัดมาเสียใจ

วันนี้อารมณ์ ถัดมาโมโหแทบบ้า

เพราะใจเรามันคงไม่แข็งพอ

พยายามภาวนา ข่ม ระงับ จิตใจด้านมืด

แต่รู้สึกว่าแสงสว่างมันน้อยเหลือเกิน

เข้าใจแล้ว ว่าผู้คนรอบกาย แต่เหมือนไม่มีใคร

แล้วถ้ารอบกายไม่มีใคร มันก็เหมือนไม่มีใครอยู่ดี

กำลังใจ คนรักที่รักมากที่สุดในโลก ได้จากไปอย่างไม่มีวันกลับมา

เหลือแต่เราเพียงคนเดียวที่ต้องอยู่ชดใช้กรรมในโลกใบนี้

ถ้าคิดซะว่า มันเป็นเวรกรรม ที่เกิดขึ้นได้อย่างเต็มใจก็คงจะดี